ادرار هیجانی یا ادرار مطیعانه در سگ‌ها

۲۶ خرداد ۱۳۹۸
ادرار هیجانی یا ادرار مطیعانه

کلمه‌ی صحیح‌تر برای توصیف ادرار هیجانی سگ‌ها، ادرار مطیعانه (submessive urination) است. ادرار مطعیانه یکی از راه‌های طبیعی برقراری ارتباط در سگ‌ها است و آن‌ها به عنوان راهی برای ابراز احساسات این کار را انجام می‌دهند. معمولاً زمانی شاهد ادرار مطیعانه هستیم که سگ می‌خواهد نشان دهد که مطیع است و تهدیدی برای سایرین محسوب نمی‌شود. مشکل این رفتار این است که برخی از سگ‌ها در زمان هیجانات زیاد یا زمانی که احساس می‌کنند تهدید شده‌اند و تحت تسلط قرار گرفته‌اند، ادرار می‌کنند. 

ادرار هیجانی در سگ معمولاً در زمان معاشرت با آدم‌ها و حیوانات دیگر، به ویژه در اولین دیدار، در زمان رویدادهای هیجان‌انگیز، بازی و تماس‌های فیزیکی، مانند نوازش، تنبیه یا دعوا، مشاهده می‌شود. در این مواقع به نظر می‌رسد که سگ کنترل ادرار خود را از دست داده است. ادرار هیجانی در سگ می‌تواند در حد چند قطره یا بسیار بیشتر باشد.

معمولاً در زمان‌هایی که ادرار هیجانی در سگ شایع است، حالت بدن مطیعانه نیز دیده می‌شود. حالت بدن مطیعانه به این شکل است که سگ تنه‌ی خود را پایین می‌آورد، یکی از پنجه‌های جلویی را بلند می‌کند، دم به سمت پایین و بین پاهای عقبی قرار می‌گیرد، گوش‌ها روی سر می‌خوابند، به اطراف نگاه می‌کند یا چشم‌هایش را نازک می‌کند و لب خود را لیس می‌زند، دندان‌هایش را نشان می‌دهد یا صدایی مشابه خرخر از خود در می‌آورد.به این صدا، خرخر مطیعانه می‌گویند. 

سایر حالات بدن و زبان رفتاری سگ را می‌توانید در این پست در صفحه‌ی اینستاگرام ما مطالعه بفرمایید.

خرخر مطیعانه شاید نشانه‌ای از تهدید یا عصبانیت به نظر برسد، چون معمولاً با نشان دادن دندان‌ها همراه است. اما اینطور نیست. اگر خرخر با سایر علائمی که ذکر شد همراه بود، نشان‌دهنده‌ی حالتی مطیعانه و بدون عصبانیت است. در واقع سگ بی‌زبان برای دلجویی و برقراری ارتباط صلح‌جویانه از این زبان رفتاری استفاده می‌کند. همانند ادرار مطیعانه یا ادرار هیجانی ، حالت بدن مطیعانه نیز در برخوردهای اجتماعی با انسان‌ها که گاهی استرس‌زا هستند، دیده می‌شود. 

ادرار هیجانی در سگ بیشتر در مورد توله‌ها مشاهده می‌شود. در سگ‌های بالغ، معمولاً ادرار هیجانی ناشی از کمبود اعتماد به نفس است. در برخی از نژادها نیز ادرار هیجانی بیشتر دیده می‌شود، مثل رتریورها. بعضی از سگ‌ها تنها در واکنش به سرپرست خودشان ادرار می‌کنند، برخی فقط در واکنش به غریبه‌ها و برخی‌ هم در واکنش به هر کسی ممکن است ادرار کنند.


قدم اول: بررسی بیماری‌ها و علل بالینی ادرار هیجانی

بررسی علل بالینی ادرار هیجانی

اگر سگ‌ شما در زمان‌های غیرعادی یا داخل منزل ادرار می‌کند، بهتر است به دامپزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید که علت این کار، بیماری یا مشکلات سلامتی نباشد. برخی از بیماری‌هایی که معمولاً باعث ادرار یا مدفوع در زمان‌های غیرعادی می‌شوند؛ عبارت‌اند از:

ناراحتی‌های دستگاه گوارش 

اگر سگ‌ شما آموزش‌های لازم را دیده، اما اجابت مزاج، به ویژه اسهال، در خانه مشاهده می‌شود، ممکن است ناشی از ناراحتی‌های دستگاه گوارشی باشد.

تغییر در رژیم غذایی

اگر به تازگی مقدار یا نوع غذای سگ خود را عوض کرده‌اید، ممکن است حیوان دچار مشکل دفع در منزل (house-soiling) شود. معمولاً بعد از تغییر در رژیم غذایی مدفوع شل یا اسهال دیده می‌شود. همچنین ممکن است زمان یا دفعات اجابت مزاج نیز تغییر کند.

بی‌اختیاری ادرار 

گاهی مشکل دفع در منزل به دلیل بی‌اختیاری ادرار است. بی‌اختیاری نوعی بیماری است که در آن ادرار سگ نشستی می‌کند یا به طور کامل تخلیه می‌شود. معمولاً سگ از تخلیه ادرار مطلع نیست و ممکن است در زمان خواب نیز اتفاق بیفتد.

عفونت مجاری ادراری (UTI)

عفونت مجاری ادراری معمولاً موجب تکرر ادرار می‌شود. همچنین مشاهده می‌شود که سگ بیش از اندازه ناحیه‌ی تناسلی خود را لیس می‌زند. شرایط هیجانی هم که موجب تحریک ادرار کردن می‌شود. در واقع هیجان به همراه عفونت مجاری ادرار، می‌تواند موجب شرایطی مشابه با ادرار هیجانی شود.

سایر علل بالینی

سایر علل بالینی دفع ادرار در منزل شامل اختلالات دستگاه ادراری تناسلی (مثل کیست یا تومور) می‌شود که در این موارد بی‌اختیاری ادرار مشاهده می‌شود. برخی بیماری‌ها و داروها باعث تکرر ادرار می‌شوند. تمام این‌ موارد باید برای درمان ادرار هیجانی در سگ مورد بررسی قرار بگیرند.


قدم دوم: بررسی اختلالات تربیتی و علل رفتاری ادرار هیجانی

بررسی اختلالات تربیتی و علل رفتاری ادرار هیجانی

توله‌های تربیت نشده

اگر توله سگ شما کمتر از ۱۲ هفته سن دارد، احتمالاً هنوز آموزش‌های لازم را دریافت نکرده است. باید به سگ خود بیاموزید که چه زمانی و در چه مکانی مجاز به دستشویی کردن است. 

البته در توله‌ها علت مشکل می‌تواند کاملاً جسمی باشد. توانایی کنترل مثانه و اجابت مزاج در بسیاری از توله سگ‌ها در سنین کمتر از ۱۲ هفتگی هنوز تا حد کافی توسعه نیافته است. یعنی این سگ‌های کوچک که در این سنین به کرات مورد سرزنش قرار می‌گیرند، فقط می‌توانند مدفوع یا ادرار خود را برای زمانی بسیار کوتاه نگه دارند. 

تربیت ناقص یا نامناسب دستشویی کردن

اگر آموزش‌های شما در زمینه‌ی دستشویی کردن ناقص یا نامناسب باشد، موارد زیر اتفاق می‌افتد:

  • سگ به ندرت داخل منزل دستشویی می‌کند.
  • دستشویی کردن سگ در منزل در مواقعی که مدت کمی را در بیرون از خانه سپری می‌کند.
  • دستشویی کردن سگ در منزل در مواقعی که برای مدتی طولانی در خانه تنها مانده است.
  • دستشویی کردن در ابتدای روز یا در طول شب
  • تغییر در برنامه‌ی روزانه خانواده که نشان‌گر تغییر زمان‌های پیاده‌روی باشد.

برخی از سگ‌هایی که تربیت دستشویی رفتن ناقصی داشته‌اند، ممکن است هرجایی از خانه دستشویی کنند. برخی هم به اتاق‌ها و مکان‌هایی می‌روند که کمتر رفت و آمد دارد. برخی سعی می‌کنند دور از چشم سرپرست خود دستشویی کنند. برخی هم صرفاً نمی‌دانند چگونه باید به سرپرست خود نشان دهند که نیاز به دستشویی کردن دارند. 

این موارد را می‌توانید با یک مربی سگ در میان بگذارید. ما هم حتماً در آینده مقاله‌ای در این‌باره خواهیم نوشت. 

نشانه‌گذاری

ادرار کردن سگ در برخی موارد با هدف نشانه‌گذاری انجام می‌شود. نشانه‌گذاری می‌تواند چند دلیل داشته باشد که عبارت‌اند از:

  • مشخص کردن قلمروی خود
  • معرفی خود به سگ‌های دیگر و این که به آن‌ها بگویند که در آن‌جا بوده‌اند
  • در زمان‌های ناامیدی، استرس یا موقعیت‌های مضطرب کننده

نشانه‌گذاری معمولاً به صورت ادرار کم روی سطوح عمودی مشاهده می‌شود. گاهی نشانه‌گذاری با ادرار هیجانی اشتباه گرفته می‌شود.

اضطراب جدایی

در مورد اضطراب جدایی در پستی در صفحه‌ی اینستاگرام به طور کامل صحبت کردیم که در زیر مشاهده می‌کنید.


راهکارهای رفع مشکل ادرار هیجانی

رفع مشکل ادرار هیجانی

ادرار هیجانی یا ادرار مطیعانه معمولاً به مرور زمان و با رسیدن به سن ۱ سالگی متوقف می‌شود؛ حتی اگر اقدامی برای بهبودی آن نکنید. با این وجود، این مسئله باعث زحمت و نارضایتی بسیاری از سرپرستان است و برخی از سگ‌ها هم در سنین بالاتر به این کار ادامه می‌دهند. اگر شاهد ادرار هیجانی در توله سگ یا سگ‌تان هستید، راهکارهای زیر می‌توانند به حداقل رساندن یا متوقف کردن این مشکل کمک کنند.

  • اگر امکانش هست، سلام و احوال‌پرسی بعد از به خانه آمدن را به بیرون از منزل منتقل کنید.
  • زمانی که به خانه برمی‌گردید و سگ به سمت شما می‌آید، اسباب بازی‌های مورد علاقه‌اش یا کمی تشویقی به سمتش پرت کنید تا حواسش پرت شود.
  • زمانی که تازه وارد خانه می‌شود، نسبت به سگ بی‌توجه باشید. بگذارید تا کاملاً آرام شود و بعد به سراغش بروید. سلام و احوال‌پرسی را خیلی آرام انجام دهید و تحریکش نکنید. به جای این که مستقیم بهش زل بزنید، اطراف را نگاه کنید. روی زمین بنشینید و سعی کنید روی سگ خم نشوید یا اصطلاحاً خیمه نزنید.
  • به سگ بیاموزید که زمان ملاقات با دیگران رفتار خاصی را نشان‌دهند، مثلاً بنشیند. ابتدا نشستن را در محیطی آرام و به دور از مردم به او آموزش دهید و بعد در شرایط خاص از او بخواهید که بنشیند.
  • به جای نوازش سر یا گوش‌ها، زیر چانه و سینه‌ی سگ را نوازش کنید. اینجوری کم‌تر تحریک می‌شود.
  • زمان‌های بازی و سرگرمی را خیلی مهیج نکنید و بیشتر از تماس‌های فیزیکی روی اسباب‌بازی‌ها تمرکز کنید.
  • اگر به کمک نیاز دارید، حتماً به سراغ مربیان سگ بروید. تجربه‌ی این افراد بسیار ارزنده و موثر است.

چه کارهایی نکنیم؟

  • زمانی که احتمال می‌دهید سگ می‌خواهد ادرار هیجانی کند، نگاهش نکنید، او را نوازش نکنید، رویش خم نشوید و با او حرف نزنید. 
  • زمانی که می‌خواهید به او ابراز محبت کنید، سگ را بقل نکنید و از نوازش‌های همراه با ضربه به سر خودداری کنید.
  • به سگ چشم‌غره نروید و اخم نکنید. به خصوص در واکنش به ادرار هیجانی. سعی کنید آه نکشید یا با لحن منفی با او صحبت نکنید. این موارد موجب بدتر شدن وضعیت می‌شود.
  • به هیچ وجه، به هیچ وجه در واکنش به ادرار هیجانی سگ را تنبیه یا دعوا نکنید. دعوا و تنبیه مشکل ادرار هیجانی را حادتر می‌کنند. وقتی بر سر سگ داد می‌زنید، او متوجه می‌شود که عصبانی هستید. راه ارتباطی سگ بی‌زبان برای دلجویی، آشتی و کاهش عصبانیت شما، ادرار هیجانی یا مطعیانه است.

لطفاً تجربیاتتون رو با ما به اشتراک بگذارید تا به ما و دیگر سرپرستان کمک کنید. همچنین امتیازدهی به مطلب از طریق لایک و ستاره فراموش نشه! ما همیشه به حمایت شما نیاز داریم ?

پتوپیا

منبع مقاله

لطفا امتیاز دهید
۰
برچسب ها :

دیدگاه شما

بدون دیدگاه

اعضای گروه پتوپیا